Cesarz i Cesarzowa — struktura spotyka żyzność

Gdy ta para wypływa, pojawia się ciche rozpoznanie obecnego trybu pracy. Cesarz nazywa miejsce, w którym potrzebna jest struktura — wyraźne ramy, rozkład dnia, trwała forma. Cesarzowa nazywa miejsce, w którym potrzebne jest karmienie — zwolnienie, zmysłowa obecność, prawdziwe głody ciała. Para rzadko prosi o wybór jednego kosztem drugiego; częściej pyta, które z nich jest zaniedbane. Przydaje się parom, rodzicom, osobom prowadzącym własną działalność, opiekunom i ludziom pracy twórczej. Bywa, że wystarczy jedno przestawienie w tygodniowym planie.

1. Gdzie w moim życiu struktura mnie niesie, a gdzie zamyka?
2. Gdzie żyzność mnie karmi, a gdzie rozprasza?
3. Która z tych dwóch postaw jest przepracowana, a która zagłodzona?
4. Jaka jedna drobna poprawka pozwoliłaby im w tym tygodniu współpracować?

Pojawia się przy dynamice związku, przy pytaniach rodzicielskich, przy wspólnikach w interesach i w każdej chwili, gdy jedna osoba próbuje unieść w sobie obie role. Wypływa też wokół ciała — płodności, domu, rytmu posiłków. Traktuj ją jak powolny, godny temat do dziennika, nie jak wyrok na związek.