ŻYWA LINIA
Trzy wieki ruchomych rękopisów
Od drzeworytowej tradycji Tarota Marsylskiego, przez talię Rider-Waite-Smith, którą Pamela Colman Smith narysowała w 1909 roku, po iluminacje Thoth Lady Friedy Harris — każda talia jest osobnym ruchomym rękopisem, zapisem tego, jak jej twórcy widzieli koło stawania się. Do polszczyzny ta linia weszła dwiema drogami: przez międzywojenne przekłady Papusa i przez wydania z lat dziewięćdziesiątych, które ustaliły nazwy Różdżek, Kielichów, Mieczy i Denarów. Lunarcana stoi wewnątrz tej linii, zamiast wymyślać ją na nowo: ikonografia Rider-Waite-Smith dla siedemdziesięciu ośmiu kart, hermetyczne odpowiedniki dla pasm żywiołów i planet, zachodnia tradycja misteriów jako rama czytania rozkładów.