Pustelnik i Gwiazda — latarnia spotyka światło gwiazdy

Gdy ta para pada, zaczyna się zwykle ciche uzupełnianie zapasów. Pustelnik pokazuje dyscyplinę niesienia własnego, małego, niezawodnego światła — praktykę, codzienny namysł, powolne odbudowywanie wewnętrznej powagi. Gwiazda nazywa światło dane darmo, przychodzące bez wysiłku — chwile łaski, samoistne zdrowienie ciała, piękno ofiarowane za nic. Para prowadzi do namysłu nad tym, które światło najbardziej teraz karmi i którego się odmawia. Bywa, że trudniejsze okazuje się przyjęcie, nie wysiłek.

1. O jaką drobną praktykę prosi moja własna latarnia?
2. Jakiego darmo danego światła odmawiam przyjąć?
3. Gdzie kusi mnie, żeby nieść samemu to, co można po prostu przyjąć?
4. Czego potrzebuje w tym tygodniu moja studnia — pracy czy łaski?

Wypływa przy dochodzeniu do siebie po wyczerpaniu, we wczesnych fazach praktyki kontemplacyjnej, po trudnym rozdziale, gdy coś zaczyna się napełniać, i zawsze wtedy, gdy pytanie o źródło prowadzenia staje się żywe. Traktuj ją jak potwierdzenie, że oba światła są prawdziwe i wzajemnie się uzupełniają.