Nazwanie uczucia go nie unieważnia. Odczucie faktu go nie fałszuje. Gdzie w tym pytaniu każesz jednemu żywiołowi robić robotę drugiego?
Co można tu zauważyć
Gdy ta para przychodzi, kusi wybór: być rozsądnym albo być uczciwym co do tego, jak się czuje. Powietrze zaprasza do chłodnego zdania; woda do zdania mokrego. Zestawienie pyta, czy oba mogą naraz usiąść przy stole — arkusz otwarty, oczy mokre, żadne nieunieważnione przez drugie. Wypływa też w rozmowach, w których ktoś zostaje wygadany ze swojej własnej wiedzy przez własną sprawność w słowach. Powolna praktyka polega na zapisaniu zdania uczucia i zdania analizy obok siebie i zauważeniu, na które z nich czeka naprawdę następny ruch.
Pytania, przy których warto posiedzieć
- Jakie jest zdanie uczucia, które pozwoliłem sobie tylko pomyśleć analitycznie?
- Jakie jest zdanie analizy, które pozwoliłem sobie tylko odczuć?
- Gdzie używam jasności, żeby nie dać się poruszyć?
- Gdzie używam wzruszenia, żeby nie być precyzyjnym?
Kiedy ta para wypływa najczęściej
Wypływa w pracy z żałobą, na końcu związku, przy decyzjach medycznych, w rozmowach między kimś, kto myśli, a kimś, kto czuje, i przy każdej decyzji, której fakty są jasne, a znaczenie nie. Traktuj ją jak zaproszenie do dwóch stron dziennika, obu uszanowanych, żadnej nieredagowanej przez drugą.
Dalej
· Przeczytaj każdą kartę osobno ·
· Praktyki pokrewne ·