· Zdrowienie · 6 kart ·
Wrócić do źródła — przytulić to małe, co w tobie mieszka
Jak dziś ma się młodsza część ciebie — przestraszona, samotna, rozbawiona, wycofana. Leży na górze środkowej kolumny; czytaj ją z przesłaniem tuż pod spodem, bo to ono mówi, co ten stan ma do powiedzenia.
Odwrócona może wskazywać na część ciebie, która ucichła albo nauczyła się chować.
Czego wtedy brakowało: bezpieczeństwa, uwagi, pochwały, miejsca na zabawę. Czytaj tę kartę z kartą troski pod spodem — potrzeba na górze, opieka na dole. Nie chodzi o obwinianie kogokolwiek; odwrócona może pokazać potrzebę, o której wmawiasz sobie, że nigdy jej nie było.
Wniosek, który dziecko wyciągnęło wtedy i według którego może wciąż żyjesz — „na miłość trzeba zasłużyć”, „jest mnie za dużo”. Czytaj go naprzeciw siły pod spodem, bo ta często jest właśnie tym, co przekonanie zasłaniało.
Odwrócone przekonanie może już się rozluźniać albo działać tak cicho, że umknęło twojej uwadze.
Co dziecko chce ci teraz powiedzieć. Czytaj to jako bezpośrednią odpowiedź na kartę stanu powyżej. Niech będzie proste; młody głos rzadko mówi morałami.
Odwrócone przesłanie może być trudne do usłyszenia albo takie, na które czekasz i którego zarazem unikasz.
Coś konkretnego, co możesz dać sobie teraz, a czego wtedy brakowało. Odpowiada wprost na potrzebę tuż nad nią; sprawdź, czy naprawdę trafia w tę potrzebę, a nie w jakąś ogólną.
Odwrócona może prosić, by przyjąć troskę także od innych, a nie tylko dawać ją sobie.
To, co staje się dostępne, gdy dziecko zostaje wysłuchane i otoczone opieką. Czytaj tę siłę naprzeciw przekonania nad nią: często to ta sama cecha, którą przekonanie tłumiło. Tu odczyt zwraca się ku teraźniejszości; odwrócona siła jest obecna, ale wciąż czeka na pozwolenie.
Zarezerwuj ciche pół godziny, trzymaj dziennik pod ręką i sformułuj proste, troskliwe pytanie do młodszej części siebie.
Rozłóż sześć kart w kolejności pozycji: stan dziecka teraz na górze pośrodku, niezaspokojoną potrzebę u góry po lewej, przekonanie u góry po prawej; potem to, co chce ci powiedzieć, na dole pośrodku, troskę na dole po lewej i siłę na dole po prawej.
Najpierw przeczytaj środkową kolumnę: stan dziecka, a pod nim przesłanie jako odpowiedź tego stanu.
Potem lewą kolumnę: potrzebę, która została wtedy bez odpowiedzi, i troskę pod nią — sprawdź, czy ta troska odpowiada właśnie na tę potrzebę.
Prawą kolumnę przeczytaj na końcu: przekonanie ukształtowane wtedy i siłę pod nim, którą to przekonanie często tłumiło.
Na koniec napisz do dziecka jedno zdanie w odpowiedzi i przerwij w dowolnej chwili, jeśli zrobi się za dużo.
Pozycja daje każdej karcie jej własne miejsce. Między kartami biegnie jednak jeszcze kilka cichych związków — to je rysują gwiezdne linie.
| Gwiezdne linie | Rozkład | Pozycje | Najlepszy do |
|---|---|---|---|
| Związek | Co czujesz ty · Co czuje druga osoba · Czego potrzebujesz ty · Czego potrzebuje druga osoba · Nić, która was łączy · Rada: droga naprzód | Przyjrzeć się temu, co dzieje się między dwiema osobami albo dwiema siłami | |
| Lustro związku | A · Jak cię widzę · B · Jak mnie widzisz · A · Jak widzę nasz związek · B · Jak ty widzisz nasz związek · A · Czego chcę dla nas · B · Czego chcesz dla nas | Po trzy karty na każde z dwojga — jak widzi drugie, jak widzi związek, na co w nim liczy | |
| Wewnętrzne dzieckoTa strona | Jak mu w tobie teraz jest · Potrzeba, która została wtedy bez odpowiedzi · Przekonanie, które wciąż cię formuje · Co chce ci powiedzieć · Troska, którą możesz dać · Siła, która przychodzi po pojednaniu | Wrócić do źródła — przytulić to małe, co w tobie mieszka |
Z jednym pytaniem w myślach odkrywaj powoli te 6 kart.
