Liczba 10: Koło Fortuny i Mag

Na karcie Waite'a i Smith koło pokrywają litery — TARO albo ROTA, zależnie od tego, skąd zacznie się czytać — oraz litery hebrajskie. Na szczycie siedzi sfinks, po jednej stronie zsuwa się wąż, po drugiej wznosi się postać z głową szakala, Anubis. W czterech rogach cztery skrzydlate istoty — anioł, orzeł, lew i byk — czytają księgi, jakby obrót koła był czymś, czego można się nauczyć.

Jako karta Osobowości Koło opisuje kogoś, kto dobrze czuje rytm: wie, kiedy coś się kończy, a coś zaczyna, umie dopasować się do zmiany i często bywa osobą, przy której inni zauważają, że sytuacja się odwraca. Wokół takich ludzi sporo się dzieje — przeprowadzki, zwroty, nowe rozdziały. Siłą tej karty jest wyczucie czasu. Jej słabością bywa fatalizm: przekonanie, że skoro koło się kręci, nic nie zależy od tego, kto na nim siedzi.

Pod Kołem stoi Mag — postać przy stole ze znakami czterech maści, jedna ręka uniesiona z różdżką, druga wskazuje ziemię, nad głową znak nieskończoności. Jako karta Duszy daje temu, kto żyje w obrocie, coś stałego: przekonanie, że w każdej porze da się coś zrobić z tym, co leży pod ręką.

Tu jednak pojawia się drugi biegun napięcia. Tam, gdzie Koło kusi fatalizmem, Mag kusi nadodpowiedzialnością: skoro mam narzędzia, każda zmiana jest moją sprawą, każdy obrót — moją winą albo moją zasługą. Między „nic ode mnie nie zależy” a „wszystko ode mnie zależy” rozpina się codzienna praca tej pary. Obie skrajności męczą tak samo, tylko w inny sposób.

W najlepszym układzie obie karty dzielą się zadaniami. Koło nazywa porę: to jest czas siewu, to czas zbierania, to czas, w którym coś się kończy bez względu na starania. Mag wybiera narzędzie: w tej porze — to, a nie tamto. Rolnik nie wybiera pogody, ale wybiera, co posiać i kiedy wyjść w pole.

Kto ma tę parę, często uczy się tej lekcji kilka razy, w kolejnych obrotach. Nie chodzi o to, by zgadnąć, gdzie koło się zatrzyma, tylko o to, by w każdym jego położeniu rozpoznać, które z czterech narzędzi jest teraz właściwe. Kielich, miecz, denar, różdżka: uczucie, myśl, rzecz, działanie. Czasem właściwym narzędziem jest rozmowa, czasem decyzja, czasem pieniądze, a czasem po prostu pierwszy krok.

Mag jest kartą Duszy jeszcze jednej pary — liczby 19, w której na wierzchu świeci Słońce. Porównanie bywa pouczające. Pod Słońcem Mag jest warsztatem za blaskiem; pod Kołem — stałym punktem w obrocie. Ta sama dusza, dwie różne twarze.

Dziewiętnastka przechodzi w drodze do jedynki przez dziesiątkę, więc Koło Fortuny jest obecne także w tamtej parze: w „Tarot for Your Self” Greer nazywa je kartą Nauczyciela układu 19–10–1. Przy dziesiątce Koło stoi na samym wierzchu i to ono jest pierwszym, co widzą inni.

Na co dzień ta para lubi listy i kalendarze, ale nie ufa im do końca. Dobrze robi jej rozróżnienie, które można zapisać w dwóch kolumnach: po lewej to, co w danym tygodniu przyszło samo — telefon, choroba, nieoczekiwana propozycja — a po prawej to, co zostało zrobione z własnej woli. Po kilku tygodniach takiego zapisu widać, która kolumna rośnie szybciej i czy ta proporcja zgadza się z tym, jak się o sobie myśli. Dla dziesiątki bywa to zaskoczeniem: wpływu jest zwykle więcej, niż podpowiada Koło, i mniej, niż chciałby Mag.