- Jak zrobić rozkład tarota na przodków?
- Myśl o jednej linii swojej rodziny i połóż pięć kart: siłę, która przeszła na ciebie z pokolenia na pokolenie, i ciężar, który przyszedł razem z nią, obok siebie; nad nimi to, o co prosi cię teraz pamięć o nich; pod nimi to, co kończy się na tobie; a u stóp linii to, co postanawiasz przekazać dalej. Najpierw przeczytaj to, co do ciebie trafiło (siłę i ciężar), potem to, o co prosi pamięć, a na końcu to, co postanawiasz: co kończy się na tobie i co idzie dalej. Daj sobie spokojne pół godziny i zeszyt.
- Czy przez tarota można porozmawiać z przodkami?
- Ten układ nie służy do kontaktu. To układ pamięci: górna karta to to, co podnosi się w tobie, gdy myślisz o tych, którzy byli przed tobą, na przykład przypomnienie, pozwolenie albo niewypowiedziane „dziękuję”, a nie głos z zaświatów. Jeśli przeżywasz żałobę po kimś konkretnym, czas z ludźmi, którzy tę osobę znali, może pomóc bardziej niż jakikolwiek układ.
- Kiedy najlepiej zrobić rozkład na przodków?
- Dni pamięci to naturalne chwile: Wszystkich Świętych, Zaduszki, rocznica czyjejś śmierci albo Samhain, święto pamięci we współczesnym kalendarzu pogańskim. Układ pasuje też wtedy, gdy nie daje ci spokoju jakaś rodzinna historia, na przykład przy układaniu drzewa genealogicznego, w tygodniach po pogrzebie albo gdy przyłapujesz się na powtarzaniu wzorca mamy lub taty.
- Jak ten rozkład pomaga przy wzorcach rodzinnych, które się powtarzają?
- Ciężar i to, co kończy się na tobie, czyta się jako parę: pierwsza karta nazywa brzemię, które do ciebie doszło, druga to, czym się staje, gdy przestajesz przekazywać je dalej. Decyzja, by zakończyć jakiś wzorzec, nie jest nielojalnością; może być sposobem uczczenia tego, co twoja rodzina przetrwała. Ten układ jest refleksją, nie terapią, i jeśli jakiś wzorzec mocno ciąży, terapeuta rodzinny albo psycholog będzie dobrym towarzystwem w tej pracy.