Umiarkowanie

Symbole

• Anioł o czerwonych skrzydłachDuch hartowania, który nie należy ani do wody, ani do ognia — samym staniem w miejscu ściąga oba prądy w jedną strugę.+

  Tradycja rozpoznaje w nim Michała, archanioła słońca — Umiarkowanie należy do Strzelca, którym rządzi Jowisz pod słonecznym zwierzchnictwem, więc posłaniec alchemika i pan ognia to jedna postać widziana z dwóch stron.

• Dwa kielichyDwa kielichy z tego samego złota — przeciwieństwo nie leży w kruszcu, lecz między tym, co lane, a tym, co przyjmowane; teraz trzyma je jedna para rąk.+

  Ten gest jest starszy niż Waite: Umiarkowanie z talii Visconti-Sforza z XV wieku już przelewa z jednego dzbana do drugiego — dawny obraz tej cnoty, która rozcieńcza wino wodą. Waite go zachowuje i nazywa płyn „esencjami życia”.

• Łuk wbrew grawitacjiStrumień między kielichami biegnie ukosem z wyższego kielicha do niższego, zamiast spadać prosto — nie odpowiada samej grawitacji, odpowiada rytmowi samego hartowania.+

  Na rysunku strumień biegnie ukosem z kielicha do kielicha, zamiast spadać prosto — hartowanie nie jest statycznym zniesieniem biegunów, lecz stanem ruchomym, w którym zwykłe prawo fizyki na moment rozluźnia uchwyt.

• Jedna stopa w wodzie, druga na lądzieSamo ciało to pokazuje — hartowanie nie polega na staniu pośrodku, lecz na obecności naraz przy obu końcach.+

  Waite mówi, że ta postawa ukazuje „naturę esencji”. Ma ona biblijny odpowiednik: potężnego anioła z Apokalipsy 10,2, który „postawił prawą stopę na morzu, a lewą na ziemi”.

• Tarcza słoneczna na czoleZłota tarcza słoneczna — prawdziwy ogień, którego wymaga hartowanie, mieści się tuż pod skórą nad spojrzeniem.+

  Waite nazywa go po prostu „znakiem słońca”. Punkt w kole oznaczał w alchemii także złoto, a w systemie Złotego Świtu ta karta jest ścieżką Samech, która schodzi od Tiferet, sfery Słońca, do Jesod, sfery Księżyca.

• Kwadrat z wpisanym trójkątemTrójkąt wewnątrz kwadratu — trójka wewnątrz czwórki, duch wewnątrz materii; hartowanie nie znosi tego, co materialne, tylko pozwala duchowi przybrać w tym kształt.+

  Skrót z alchemii europejskiej — kwadrat oznacza cztery żywioły ziemi, trójkąt trzy zasady: siarkę, rtęć i sól. Ostateczne hartowanie polega na tym, żeby wyższa trójka chwyciła wewnątrz niższej czwórki.

• Odległa korona i irysy nad wodąZłota korona na dalekim szczycie — hartowanie nie jest celem, lecz postawą przyjmowaną w drodze do niego; żółte irysy nad samą wodą stoją jak ciche znaki.+

  Według Waite’a prosta ścieżka wiedzie ku wzniesieniom na horyzoncie, gdzie przez wielkie światło „niewyraźnie widać” koronę. Na Drzewie Życia ścieżka tej karty leży na środkowym filarze, który wznosi się do Keter — po hebrajsku „korona”.

• Prosta ścieżkaOd brzegu stawu ścieżka oddala się, wspinając ku wzniesieniom na horyzoncie — Waite nazywa ją prostą.+

  Zaraz po ścieżce i koronie Waite dodaje: „Oto pewna cząstka Tajemnicy Życia Wiecznego, na ile jest ona dostępna człowiekowi w jego wcieleniu”. Ścieżka zaczyna się przy wodzie, gdzie stoi postać, lecz anioł na nią nie wchodzi.

• Biała szataDługa biała szata, opadająca prosto z ramion pod czerwonymi skrzydłami.+

  Waite pisze: „Mówię o nim w rodzaju męskim, ale postać nie jest ani mężczyzną, ani kobietą”. Prosta szata nie daje niczego, co rozstrzygałoby pozostawioną przez niego kwestię; choć starsze karty, jak zauważa sam Waite, przedstawiają uskrzydloną kobietę.

Opowieść

Rusza się tu tylko jedno: strumień płynący między dwoma kielichami. Cała reszta trwa w bezruchu — skrzydła rozpostarte, lecz nieruchome, szata opadająca prosto, woda stawu gładka wokół jednej stopy. Postać stoi twarzą do nas na bliższym brzegu, a obraz dzieli się obok niej: z jednej strony anioł i staw, bliskie i duże; z drugiej ścieżka oddalająca się pod górę ku wzgórzom i wielkiemu światłu na horyzoncie. Wzrok krąży między nimi tak, jak płyn między kielichami — od bliskiego do dalekiego i z powrotem.

Odpowiedniki

Cień

Karty pokrewne

Moc

Sprawiedliwość

Gwiazda