Tarot i koło nieba

Odpowiedź krótka: talię, którą dziś tasujemy, złożyli okultyści będący już wcześniej astrologami. W latach pięćdziesiątych XIX wieku Éliphas Lévi zestawił dwadzieścia dwa Wielkie Arkana z dwudziestoma dwiema literami alfabetu hebrajskiego. Zakon Złotego Świtu wziął w 1888 roku jego schemat i przeprowadził go przez Drzewo Życia: litery stały się ścieżkami, ścieżki dostały planetarnych i zodiakalnych władców, dekany usiadły na kartach liczbowych. Talia Waite'a i Smith z 1909 roku oraz Thoth Crowleya i Fridy Harris, malowana w latach 1938–1944, dziedziczą ten sam szkielet.

Wniosek jest całkiem praktyczny i widać go przy samym stole. Kładzie się Mag — czytanie jest już w połowie astrologiczne, bo w pokoju stoi Merkury. Kładzie się Dziewiątka Mieczy — w pokoju stoi drugi dekan Bliźniąt, a rządzi nim od środka Mars. Żeby czytać karty, kosmogram urodzeniowy nie jest potrzebny; ale z koła, które nadało tym obrazkom kształt, nie da się wyjść.

Polskiemu czytelnikowi ta drabina nie jest obca, tylko wchodzi do niego inną bramą — przez historię nauki, nie przez poradnik. Akademia Krakowska miała katedrę astrologii już od 1459 roku i przez kilka pokoleń wypuszczała kalendarze z układem planet na każdy miesiąc; uczył w niej Wojciech z Brudzewa, u którego siedział w ławce młody Mikołaj Kopernik. Ten sam Kopernik wydał w 1543 roku „De revolutionibus” i przestawił środek świata, a sto lat później Jan Heweliusz rysował w Gdańsku mapy Księżyca do „Selenographii” (1647). Polska pamięć o niebie jest więc pamięcią o mierzeniu i rysowaniu, nie o zaklinaniu. Tabela na tej stronie należy do tej samej rodziny gestów: to opis porządku, a nie obietnica zdarzeń.

Znajdź dekan, w który wpada twoje Słońce: pas dziesięciu stopni wewnątrz znaku, nie całe trzydzieści. Kto urodził się w pierwszych dziesięciu dniach znaku, stoi w pierwszym dekanie; kto w środkowych dziesięciu — w drugim; kto w ostatnich — w trzecim. Karta liczbowa tego dekanu jest kartą słoneczną: ten mały arkan, który najbliżej opisuje sposób, w jaki wyraża się twój wewnętrzny ogień.

Przykład. U kogoś urodzonego 15 sierpnia Słońce stoi we Lwie, w trzecim dekanie (od 12 do 22 sierpnia), pod Marsem — kartą słoneczną jest Siódemka Różdżek, ta od obrony odzyskanego skrawka ziemi. To optyka do czytania, nie horoskop. Jedna karta nie opisuje człowieka; może mu najwyżej pożyczyć pytanie, z którym przejdzie przez rok.