Czym jest Drzewo
Ściśle rzecz biorąc, Drzewo Życia jest żydowskim diagramem teologicznym, opisem budowy boskości i stworzenia. Najwcześniejsze sformułowania znajdują się w Sefer Jecira, Księdze Formowania (być może II–VI wiek), i w średniowiecznym Zoharze (Kastylia, schyłek XIII wieku). Wewnątrz judaizmu czyta się je jako rozwinięcie boskości w świat — dziesięć przymiotów, przez które En Sof, nieskończoność bez kształtu, staje się widzialna — oraz jako drabinę medytacyjną wiodącą z powrotem w górę. Postać Drzewa, którą zwykle rysujemy (trzy kolumny, dziesięć kół, dwadzieścia dwie linie), jest znacznie późniejsza: kanoniczny układ bywa nazywany „Drzewem Kirchera”, od drzeworytu z Oedipus Aegyptiacus z 1652 roku, choć sam Kircher korzystał ze starszych źródeł kabały chrześcijańskiej.
Wiązanie z tarotem należy do zupełnie innej linii. Kabaliści chrześcijańscy renesansu i wczesnej nowożytności — Pico della Mirandola, Reuchlin, Kircher, różokrzyżowcy — już wcześniej zaadaptowali Drzewo jako kosmologię powszechną. Gdy Éliphas Lévi ogłaszał Dogme et Rituel de la Haute Magie (1855), pomysł sparowania dwudziestu dwóch arkanów z dwudziestoma dwiema literami hebrajskimi był już gotowy. Zakon Złotego Świtu (Londyn, założony w 1888) usystematyzował wszystko: szyfrowane rękopisy rozpisały numery ścieżek, przypisania liter i odpowiedniości astrologiczne dla każdego arkanu, a niewydana „Księga T” Mathersa zrobiła to samo dla małych arkanów, rozdzielając asy między cztery światy, a karty liczbowe między dziesięć sefirot. Liber 777 Crowleya wyniósł te tabele na światło dzienne.
Uczciwa rama wygląda więc tak: Qabalah przez Q — hermetyczna pisownia — jest chrześcijańsko-magicznym potomkiem żydowskiej Kabały, a tarot na Drzewie jest wiktoriańską, angielską nakładką na dużo starszy diagram żydowski. Pisownię „Qabalah” trzymamy na tej stronie po to, żeby ta linia była widoczna od pierwszego słowa: Kabała żydowska kart do gry nie zna i nie komentuje. Miłosz w „Ziemi Ulro” pokazał, że o takiej tradycji da się mówić bez wstydu i bez łatwowierności naraz — historia pomyłki bywa ciekawsza niż historia prawdy. Synteza mimo wszystko działa przy stole: daje każdej karcie adres topologiczny i pozwala zobaczyć od razu, czy dwie karty w rozłożeniu są sąsiadkami, przeciwieństwami z dwóch kolumn, czy echem tej samej sefiry załamanym w innych kolorach.
· Sefer Jecira · źródło ·
"Trzydziestoma dwiema cudownymi ścieżkami Mądrości wyrył Pan swoje imię — dziesięcioma niewysłowionymi sefirotami i dwudziestoma dwiema literami jako fundamentem."
Drzewo Życia
Trzy pionowe kolumny niosą dziesięć sefirot. Prawa Kolumna Miłosierdzia rozszerza (Chokmah · Chesed · Netzach), lewa Kolumna Surowości ogranicza (Binah · Geburah · Hod), środkowa Kolumna Łagodności godzi jedną z drugą (Kether · Tiphareth · Yesod · Malkuth). Dwadzieścia dwie ścieżki narysowano jako proste odcinki łączące sefirę z sefirą. Niżej: złota geometria włosowej grubości na obsydianie — dwadzieścia dwa wielkie arkana jako linie, dziesięć sefirot jako koła, każde miejsce podpisane hebrajską nazwą w transliteracji.
· Kolumna Surowości ·
· Kolumna Łagodności ·
· Kolumna Miłosierdzia ·
Dziesięć sefirot · dwadzieścia dwie ścieżki · trzy kolumny. Geometria idzie za standardowym układem Kirchera i Złotego Świtu.
Dziesięć sefirot · karta po karcie
Każda sefira jest stacją na schodzącej błyskawicy od Kether (1) do Malkuth (10). W nakładce hermetycznej cztery karty liczbowe tego samego stopnia — różdżki, kielichy, miecze, denary — siedzą w tej samej sefirze, więc czytanie ich razem daje całe pasmo tego stopnia w czterech światach. Asy dzielą Kether na mocy umowy, bo nie ma stopnia mniejszego niż jeden.
Asy nie są właściwie kartami od dwójki do dziesiątki i nie mają własnej sefiry; Złoty Świt umieszcza je wszystkie w Kether jako ziarno-postać każdego koloru. Cztery karty wypisane przy Kether to więc cztery asy; przy sefirotach od drugiej do dziesiątej wypisano karty liczbowe o zgodnym stopniu, po jednej z każdego koloru.
Kether
Korona · pierwsza emanacja, punkt nie do uchwycenia.
- · Kolumna ·
- Łagodność
- · Świat ·
- Różdżki · Ogień
Kether jest sefirą czystego istnienia — punktem bez wymiaru, z którego wypływa każda pozostała sefira; kabaliści nazywają go „białą głową” albo „najdawniejszym z dawnych”. Na nakładce tarotowej Kether trzyma cztery asy: Różdżkę, Kielich, Miecz i Denar, każdy jako czystą istotę koloru, zanim rozdzieli się w działanie. Asy są jedynymi kartami małych arkanów, które Pamela Colman Smith namalowała w dłoni wychodzącej z obłoku — obraz Kether pod każdym względem prócz nazwy. As czyta się jako ziarno swojego koloru; ta sama treść załamie się potem w dziewięciu kartach jego kolumny.
Na czterech asach stopień brzmi jednością: pojedynczy, nierozdzielony dar ognia, wody, powietrza albo ziemi, przed jakimkolwiek powikłaniem.
Chokmah
Mądrość · pierwsze poruszenie, ojcowska iskra.
- · Kolumna ·
- Miłosierdzie
- · Świat ·
- Różdżki · Ogień
Chokmah jest sefirą czystego pędu — zasadą czynną i wyrzutową, która powstaje w chwili, gdy Kether drgnie. Wieńczy prawą Kolumnę Miłosierdzia i wiąże się z całym zodiakiem, czyli z dziedziną ruchu ułożonego we wzór. Cztery dwójki — Dwójka Różdżek (wola wybierająca kierunek), Dwójka Kielichów (wzajemne skłonienie się ku sobie), Dwójka Mieczy (równowaga trzymana z wysiłkiem), Dwójka Denarów (żongler przy dwóch obowiązkach) — dzielą jakość pierwszego ruszenia: rozpęd, który dopiero staje się kierunkiem i nie zobowiązał się jeszcze do żadnego wyniku.
Na czterech dwójkach stopień brzmi rozpoczęciem w parze — wyborem w chwili, gdy się zawiązuje, zanim jego kształt zastygnie.
Binah
Rozumienie · przyjmujące łono, które daje formę.
- · Kolumna ·
- Surowość
- · Świat ·
- Różdżki · Ogień
Binah jest sefirą przyjmowania i kształtowania — matką wyższą, która bierze iskrę Chokmah i podaje jej naczynie. Wieńczy Kolumnę Surowości i wiąże się z Saturnem, czyli z zasadą ograniczenia, ta zaś jest tym samym co zasada formy. Cztery trójki — Trójka Różdżek (długie spojrzenie z obranego miejsca), Trójka Kielichów (mała wspólnota, która się właśnie zawiązała), Trójka Mieczy (żal, który nadaje uczuciu kontur), Trójka Denarów (rzemieślnik pracujący przy dwóch zleceniodawcach) — pokazują to samo zdarzenie: coś zostało zebrane w kształt możliwy do rozpoznania.
Na czterech trójkach stopień brzmi formowaniem — to chwila, w której struktura staje się czytelna dla oka z zewnątrz.
Chesed
Miłosierdzie · rozszerzenie, król z otwartą dłonią.
- · Kolumna ·
- Miłosierdzie
- · Świat ·
- Kielichy · Woda
Chesed jest sefirą hojnego rozszerzenia — jowiszowej obfitości, władcy, którego dłoń nigdy się nie zaciska. Kotwiczy Kolumnę Miłosierdzia w świecie Bria i jest pierwszą sefirą poniżej otchłani oddzielającej triadę najwyższą od rzeczy mierzalnych. Cztery czwórki — Czwórka Różdżek (brama powrotu do domu), Czwórka Kielichów (nasycone odsunięcie się), Czwórka Mieczy (odpoczynek po ranie), Czwórka Denarów (majątek trzymany kurczowo) — mają wspólny ton scalenia: zbudowano coś na tyle szerokiego, że da się w tym pomieścić.
Na czterech czwórkach stopień brzmi trwaniem — konstrukcją dość rozległą, żeby dało się w niej usiąść, na dobre albo na złe.
Geburah
Surowość · ograniczenie, konieczne cięcie.
- · Kolumna ·
- Surowość
- · Świat ·
- Kielichy · Woda
Geburah jest sefirą ograniczenia i rozstrzygającej siły — podpisem Marsa, cięciem wojownika, które usuwa to, co nie może zostać. Kotwiczy Kolumnę Surowości naprzeciw Chesed i cieszy się opinią najmniej wygodnej sefiry do mieszkania w pobliżu: jej treścią jest konieczna korekta, granica, która nie pozwala dryfować w nieskończoność. Cztery piątki — Piątka Różdżek (zatarg), Piątka Kielichów (strata), Piątka Mieczy (zerwany rozejm), Piątka Denarów (mróz pod oknem gospody) — to klasycznie najtrudniejsze piątki w talii; każda jest chwilą, w której coś trzeba było zabrać.
Na czterech piątkach stopień brzmi surowością — cięciem, które upokarza, i zwężeniem, które dyscyplinuje to, co się rozrosło.
Tiphareth
Piękno · zestrojone serce, Słońce.
- · Kolumna ·
- Łagodność
- · Świat ·
- Kielichy · Woda
Tiphareth jest sefirą równowagi i blasku — siedzibą Słońca, środkiem Drzewa, stacją serca, w której wszystko z góry i z dołu zbiera się w proporcję. Kotwiczy Kolumnę Łagodności pośrodku i jako jedyna łączy się bezpośrednimi ścieżkami ze wszystkimi pozostałymi sefirotami. Cztery szóstki — Szóstka Różdżek (powrót zwycięzcy), Szóstka Kielichów (ciepła pamięć), Szóstka Mieczy (spokojna przeprawa), Szóstka Denarów (hojność wyważona) — to szóstki godzące: każda pokazuje coś, co weszło w proporcję.
Na czterech szóstkach stopień brzmi zgodą — proporcja dotarła, a to, co było krzywe, wróciło do środka.
Netzach
Zwycięstwo · życie uczuciowe, podpis Wenus.
- · Kolumna ·
- Miłosierdzie
- · Świat ·
- Miecze · Powietrze
Netzach jest sefirą uczucia i przyciągania estetycznego — terytorium Wenus, ciepłym podłożem pociągu, sztuki i pogody wewnętrznej. Leży nisko na Kolumnie Miłosierdzia, w świecie Jecira. Cztery siódemki — Siódemka Różdżek (broniony pagórek), Siódemka Kielichów (marzenia podane jako lista możliwości), Siódemka Mieczy (złodziej z planem), Siódemka Denarów (cierpliwość oglądająca powolny plon) — pokazują stan, w którym pragnienie i uczucie zaczynają wikłać niedawną równowagę.
Na czterech siódemkach stopień brzmi migotaniem wielości — powikłaniem od strony uczucia, które ściąga spokojną sytuację ze środka.
Hod
Chwała · rozum, podpis Merkurego.
- · Kolumna ·
- Surowość
- · Świat ·
- Miecze · Powietrze
Hod jest sefirą rozumu i wysłowienia — gruntem Merkurego, miejscem języka, klasyfikacji, subtelnych rozróżnień i drobnych maszynerii myśli. Kotwiczy dolny odcinek Kolumny Surowości naprzeciw Netzach. Cztery ósemki — Ósemka Różdżek (szybkie wiadomości), Ósemka Kielichów (odejście podjęte świadomie), Ósemka Mieczy (umysł we własnej pułapce), Ósemka Denarów (terminowanie u mistrza) — pokazują umysł przy pracy dokładnej, zwykle w małej skali.
Na czterech ósemkach stopień brzmi wysłowieniem — wiedza przechodzi w mowę, mowa w robotę, a rozróżnienia zostają przeprowadzone.
Yesod
Fundament · księżycowa macierz, tworzywo snu.
- · Kolumna ·
- Łagodność
- · Świat ·
- Miecze · Powietrze
Yesod jest sefirą podświadomego fundamentu — księżycowym zwierciadłem, przez które przechodzą wszystkie wyższe emanacje, zanim dosięgną Malkuth. Kotwiczy Kolumnę Łagodności blisko dołu i wiąże się z Księżycem: ze snem, z przypływem, z wiedzą, którą ma samo ciało. Cztery dziewiątki — Dziewiątka Różdżek (wartownik po próbie), Dziewiątka Kielichów (nasycone żniwo), Dziewiątka Mieczy (umysł o trzeciej nad ranem), Dziewiątka Denarów (uprawiony ogród w samotności) — pokazują coś, co doszło prawie do pełni: rzecz jest gotowa wylądować.
Na czterech dziewiątkach stopień brzmi zagęszczeniem tuż przed wcieleniem — chwilą, zanim coś stanie się całkiem widzialne.
Malkuth
Królestwo · świat rzeczy, grunt pod stopami.
- · Kolumna ·
- Łagodność
- · Świat ·
- Denary · Ziemia
Malkuth jest sefirą świata wcielonego — realnej ziemi, ciała, sytuacji takiej, jaka się przedstawia, pokoju, w którym się właśnie siedzi. Kotwiczy dół Kolumny Łagodności i jako jedyna leży poza czterema światami we właściwym sensie; bywa nazywana „córką, która zeszła na dół”. Cztery dziesiątki — Dziesiątka Różdżek (ciężar niesiony do domu), Dziesiątka Kielichów (rodzina w świetle), Dziesiątka Mieczy (koniec bez niedomówień), Dziesiątka Denarów (spadek i ród) — pokazują treść w postaci najbardziej konkretnej: cykl zamknięty i przeniesiony w materię.
Na czterech dziesiątkach stopień brzmi domknięciem — cykl wylądował, w radości albo w ruinie, całkiem wcielony w materię.
Dwadzieścia dwie ścieżki · tabela wielkich arkanów
Dwadzieścia dwie ścieżki to linie łączące dziesięć sefirot na Drzewie, ponumerowane od jedenastej do trzydziestej drugiej (same sefiroty w niektórych odczytach Sefer Jecira są ścieżkami od pierwszej do dziesiątej, stąd tabela zaczyna się od jedenastki). Każda ścieżka nosi jedną literę hebrajską, jeden wielki arkan i jedno przypisanie astrologiczne albo żywiołowe. Tabela poniżej trzyma się pierwotnego układu Złotego Świtu — Heh / Baran / Cesarz oraz Tzaddi / Wodnik / Gwiazda — a nie późniejszej zamiany Crowleya.
| · Nr · | · Litera · | · Wartość · | · Wielki arkan · | · Przypisanie · | · Klasa · | · Łączy · |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 11 | אAleph | 1 | 0 · Głupiec | Powietrze | Matka | Kether → Chokmah |
| 12 | בBeth | 2 | I · Mag | Merkury | Podwójna | Kether → Binah |
| 13 | גGimel | 3 | II · Kapłanka | Księżyc | Podwójna | Kether → Tiphareth |
| 14 | דDaleth | 4 | III · Cesarzowa | Wenus | Podwójna | Chokmah → Binah |
| 15 | הHeh | 5 | IV · Cesarz | Baran | Prosta | Chokmah → Tiphareth |
| 16 | וVav | 6 | V · Kapłan | Byk | Prosta | Chokmah → Chesed |
| 17 | זZayin | 7 | VI · Kochankowie | Bliźnięta | Prosta | Binah → Tiphareth |
| 18 | חCheth | 8 | VII · Rydwan | Rak | Prosta | Binah → Geburah |
| 19 | טTeth | 9 | VIII · Moc | Lew | Prosta | Chesed → Geburah |
| 20 | יYod | 10 | IX · Pustelnik | Panna | Prosta | Chesed → Tiphareth |
| 21 | כKaph | 20 | X · Koło Fortuny | Jowisz | Podwójna | Chesed → Netzach |
| 22 | לLamed | 30 | XI · Sprawiedliwość | Waga | Prosta | Geburah → Tiphareth |
| 23 | מMem | 40 | XII · Wisielec | Woda | Matka | Geburah → Hod |
| 24 | נNun | 50 | XIII · Śmierć | Skorpion | Prosta | Tiphareth → Netzach |
| 25 | סSamekh | 60 | XIV · Umiarkowanie | Strzelec | Prosta | Tiphareth → Yesod |
| 26 | עAyin | 70 | XV · Diabeł | Koziorożec | Prosta | Tiphareth → Hod |
| 27 | פPeh | 80 | XVI · Wieża | Mars | Podwójna | Netzach → Hod |
| 28 | צTzaddi | 90 | XVII · Gwiazda | Wodnik | Prosta | Netzach → Yesod |
| 29 | קQoph | 100 | XVIII · Księżyc | Ryby | Prosta | Netzach → Malkuth |
| 30 | רResh | 200 | XIX · Słońce | Słońce | Podwójna | Hod → Yesod |
| 31 | שShin | 300 | XX · Sąd | Ogień | Matka | Hod → Malkuth |
| 32 | תTav | 400 | XXI · Świat | Saturn | Podwójna | Yesod → Malkuth |
Dwadzieścia dwie litery dzielą się na trzy matki (żywioły: Aleph — powietrze, Mem — woda, Shin — ogień), siedem podwójnych (planety klasyczne) i dwanaście prostych (zodiak). „Księga Prawa” Crowleya z 1904 roku przestawiła Heh i Tzaddi, zamieniając miejscami Cesarza i Gwiazdę; ta tabela — jak każda tabela Złotego Świtu sprzed lektury Crowleya — zostaje przy układzie pierwotnym.
Cztery światy · po jednym kolorze na świat
W nakładce hermetycznej każdy z czterech kolorów tarota zamieszkuje jeden z czterech światów kabalistycznych — czterech poziomów, przez które emanacja schodzi od woli bez kształtu do wcielonej materii. Karty liczbowe od dwójki do dziesiątki schodzą po tym samym Drzewie, ale robią to każda w świecie swojego koloru. Czytanie karty „w jej świecie” dokłada odczytowi rejestr: ta sama liczba brzmi inaczej w ogniu, inaczej w ziemi.
· Różdżki · Ogień ·
Acilut to Świat Emanacji — najwyższy z czterech, dziedzina czystego pierwowzoru, zanim dostanie kształt, wola boska bez pośrednictwa. Złoty Świt przypisuje Acilut ogniowi, a w tarocie kolorowi różdżek. Czytać kartę różdżek „w Acilut” znaczy czytać ją jako surową wolę albo zapłon: iskra przed drewnem, zamiar przed czynem. Dwór tego koloru jest już sam w sobie domem Acilut — Król, Królowa, Rycerz i Paź Różdżek to cztery twarze ognia w ludzkim charakterze.
· Kielichy · Woda ·
Bria to Świat Stworzenia — drugi, dziedzina wielkich wzorców, w której bezkształtna wola Acilut po raz pierwszy przyjmuje postać, wciąż subtelną, wciąż nie wyobrażoną w szczegółach. W hermetycznym podziale rodzajowym Bria jest żeńska, to macierzyste łono, w którym forma dojrzewa. Złoty Świt przypisuje Bria wodzie i kolorowi kielichów. Czytać kartę kielichów „w Bria” znaczy czytać ją jako wzorzec uczuciowy, kształt relacji, wewnętrzną pogodę, pod którą zdarzenie się dzieje — na długo przed tym, nim zdarzenie stanie się konkretne.
· Miecze · Powietrze ·
Jecira to Świat Formowania — trzeci, w klasycznej kabale dziedzina inteligencji anielskich, gdzie wzorce pierwowzorowe stają się określonymi obrazami i myślami. Złoty Świt przypisuje Jecirę powietrzu i kolorowi mieczy. Czytać kartę mieczy „w Jecira” znaczy czytać ją jako pojedynczą myśl, jako kształt argumentu, jako cięcie, które zdanie robi w powietrzu. Szybkość powietrza i jego obosieczność tłumaczą, dlaczego to miecze niosą w tarocie odczyty najmocniej obciążone poznawczo: jasność, niepokój, rozstrzygnięcie, spór.
· Denary · Ziemia ·
Asija to Świat Działania — najniższy z czterech, świat wytwarzania dotykalnego, ciał fizycznych i skutków materialnych. Złoty Świt przypisuje Asiję ziemi i kolorowi denarów (nazywanych też pentaklami albo, u Crowleya, dyskami). Czytać kartę denarów „w Asija” znaczy czytać ją jako sytuację rzeczywistą: pensja, ciało, pokój, ręce przy robocie. Tutaj zamiar wreszcie ląduje; tutaj także cykl się kończy, w Malkuth, w królestwie — jedynej sefirze, która stoi w Asija jawnie i bez zastrzeżeń.
Czytanie przez tę soczewkę
Nie trzeba uczyć się tabeli na pamięć, żeby z niej korzystać. Ta soczewka przydaje się powoli — tak jak mapa topograficzna przydaje się dopiero wtedy, gdy przejdzie się teren raz albo dwa. Praktycznie daje dwa ruchy: po pierwsze zauważanie powtórzenia, gdy dwie karty lądują w tej samej sefirze albo na sąsiednich ścieżkach; po drugie zauważanie struktury, gdy karty rozłożenia rysują na Drzewie rozpoznawalny kształt — jedną kolumnę, parę poziomą, pionowy słup, trójkąt.
Powtórzenie: gdy razem wychodzą piątka i Wieża, soczewka pokazuje, że obie siedzą po stronie surowości na wysokości Geburah — Piątka Kielichów w Geburah świata Bria, Wieża jako ścieżka łącząca Netzach z Hod w dolnym paśmie tej samej twardej miary. Rozłożenie mówi to samo dwa razy: ograniczenie, cięcie, konieczna strata, tyle że w dwóch rejestrach. Dwa echa jednej sefiry zwykle są prośbą, żeby potraktować tę treść poważnie.
Struktura: trzy karty — Szóstka Kielichów, Słońce i Szóstka Denarów — siedzą niemal w całości w Tiphareth, wszystkie trzy niosą harmonię środkowej kolumny, tę z sefiry serca. Odczyt mówi wtedy, że cokolwiek się dzieje, jest słoneczne, zestrojone, środkowe. A rozłożenie, w którym wypadają Dziesiątka Mieczy, Dziesiątka Różdżek i Świat, siedzi na samym dole Drzewa — trzy razy Malkuth — i mówi, że zamykający się cykl zamyka się w materii, w ciele, w konkretnym pokoju. Soczewka zamienia pozycję w rozłożeniu na sens rozłożenia.
Używać tego delikatnie. Większość odczytów nie układa się w czysty kształt na Drzewie; najczęstszy przypadek to jedna albo dwie karty oświetlone przez soczewkę, podczas gdy reszta zostaje poza nią. I dobrze — siatka jest sposobem patrzenia, nie szyfrem do złamania. Kiedy wzór się pokazuje, zwykle nie da się go pomylić; kiedy się nie pokazuje, nie ma po co go wyciskać.
Piątka Kielichów + Wieża (surowość podwojona)
Piątka Kielichów siedzi w Geburah (5) w świecie Bria (kielichy, woda). Wieża niesie Marsa, literę Peh i ścieżkę dwudziestą siódmą, poprzeczkę łączącą Netzach (7) z Hod (8). Wspólna linia to surowość — marsowa miara, konieczne cięcie. Soczewka mówi: strata w uczuciu i rozpad konstrukcji to jedno zdarzenie przeczytane w dwóch rejestrach; rozłożenie prosi, żeby uszanować cięcie zamiast się przed nim cofać.
Trzy karty z Tiphareth (zgoda podwojona)
Szóstka Kielichów (Tiphareth w Bria), Słońce (litera Resh, ścieżka trzydziesta, Słońce) i Szóstka Denarów (Tiphareth w Asija) niosą tę samą miarę serca w proporcji. Trzy karty z tego sąsiedztwa nie wskazują na nadchodzące zdarzenie, tylko potwierdzają, że chwila obecna jest słoneczna, środkowa i wyważona — i proszą, żeby to po prostu rozpoznać i się temu zawierzyć.
Gwiazda + Dziewiątka Kielichów (oktawa Wodnika)
Gwiazda to litera Tzaddi, ścieżka dwudziesta ósma, Wodnik; łączy Netzach (7) z Yesod (9). Dziewiątka Kielichów siedzi w Yesod świata Bria, a w podziale dekanatowym przypada Jowiszowi w Rybach — to karta spełnionego życzenia. Obie zajmują dolne, wodno-uczuciowe terytorium u podstawy Drzewa. Razem soczewka czyta je jako długą żyłkę nadziei (Tzaddi znaczy „haczyk na ryby”), która wreszcie wyciąga na powierzchnię coś sennego.